Vurige inspiratie?

Een adventskalender met 24 vakjes en bij de helft is een hoekje los. Kleine, ongeduldige vingers zoeken een gaatje om te gluren. Het is 7 december, maar voor jou mag het al 24 december zijn. ‘Ik wil het graag allemaal nu openmaken’, zeg jij. ‘Dat is niet de bedoeling van een adventskalender’, zeg ik. ‘Waarom niet?’, vraag jij. Die vraag houdt mij bezig. ‘Zo gaan we niet met adventskalenders om’, is natuurlijk geen wet. Heel eerlijk: de speculaaspop die ik kreeg van Sinterklaas was op 6 december al op.
Moet ik alles tien keer vragen
Ken je de Teletubbies nog? Vier poppen, die wonen in een groen heuvelland. In de filmpjes zitten veel herhalingen: “Nog een keer, nog een keer”. Dit is een goede manier om een kind iets te leren. Grote mensen vinden deze herhalingen minder leuk. Dit geldt ook voor het eindeloos aangeven van grenzen bij kinderen. Ik ontvang regelmatig dit soort vragen: “Het is einde middag. Tim en Lily spelen samen met de Duplo. Tim wordt boos en slaat zijn zusje Lily. Dit gaat bijna iedere middag zo. Ik heb vaak gezegd dat hij dit niet moet doen, maar hij luistert niet. Moet ik alles tien keer vragen?!”
geen ipad
Zeg eens eerlijk: ken je een van onderstaande dreigementen ook? “Als je nu niet luistert, krijg je geen iPad” “Als je nu jouw jas niet aandoet, ga je maar even op jouw kamer zitten” of de positief geformuleerde variant, die eigenlijk hetzelfde is “Als je nu braaf gaat slapen, mag je morgen na school iets langer buiten spelen.” “Ga je nu mee? Dan krijg je thuis iets lekkers.”
Sinterklaas Corona
Lieve papa en mama, Wat een ellende hè? Sinterklaas die vanwege Corona niet door het land […]