Een adventskalender met 24 vakjes en bij de helft is een hoekje los. Kleine, ongeduldige vingers zoeken een gaatje om te gluren. Het is 7 december, maar voor jou mag het al 24 december zijn.

‘Ik wil het graag allemaal nu openmaken’, zeg jij.
‘Dat is niet de bedoeling van een adventskalender’, zeg ik.
‘Waarom niet?’, vraag jij.

Die vraag houdt mij bezig. ‘Zo gaan we niet met adventskalenders om’, is natuurlijk geen wet. Heel eerlijk: de speculaaspop die ik kreeg van Sinterklaas was op 6 december al op.

Het mooie van kinderen is dat ze je laten nadenken over regels. Tip: kijk ook eens naar de normen en waarden achter jouw regels. Wat is voor jou belangrijk en wil je je kind meegeven? Zijn sommige regels echt nodig?
Jouw waarden voel je van je kruin tot je tenen. Als je dit vertaalt naar normen en regels kun je ze overbrengen met overtuiging. Je vergroot dan de kans dat jouw kind erin meegaat.

Terug naar de adventskalender. Dat ik deze dicht wilde houden, wist ik wel. Welke waarde wilde ik hier overbrengen: geduld, respect, dankbaarheid?
Later die week keek ik naar de notities in mijn telefoon en ik vond een spreuk die ik drie jaar geleden opschreef: ‘Waar je op wacht, is meer de moeite waard.’ Waardering, dat stond erbij geschreven. Daar was het van-top-tot-teen gevoel.
Ga je de dingen waar je op moet wachten meer waarderen? Soms wel, denk maar aan:

Een pan met stoofvlees
Het eerste voorjaarszonnetje
Het laatste vakje van de adventskalender??

Terwijl ik nadenk, komt mijn zoon met een oplossing: ‘Zet de kalender maar op jullie slaapkamer dan zie ik het niet de hele tijd. Als ik wakker word, kan ik met jullie een vakje openmaken.’ Zo gebeurde het en op 24 december was hij apetrots. Ik ook.

Dingen die de moeite waard zijn, kosten soms moeite én tijd. Hopelijk ontdekken we het in 2021. Een spontane knuffel, onverwachte visite, het terrasbezoek wat uit de hand loopt. Zelfs de tante die iets te dichtbij komt.

Deze column verscheen in januari in Blik op Zeewolde